Narzędzie życiowe: Latarka

Twoja uwaga jest najrzadszym zasobem na świecie.

Poszukaj zacisznego, spokojnego miejsca i ułóż się w wygodnej pozycji. 

Gdy nadejdzie właściwy dla ciebie moment, przygotuj się i zamknij oczy. Skieruj latarkę na oddech na Niezłamane i Spokojne Miejsce między wdechem i wydechem. 

Po mniej więcej minucie delikatnie przesuń ją na dźwięki w otaczającym cię pomieszczeniu i te, które dochodzą z zewnątrz, a nawet na te dobiegające z wnętrza twojego ciała, takie jak oddech, bicie serca, dzwonienie w uszach… W swoim czasie skieruj latarkę na ciało, szczególnie na miejsce, w którym styka się z krzesłem albo łóżkiem, ubraniem i powietrzem. Zaobserwuj, gdzie jest rozluźnione, a gdzie spięte… 

Gdy nadejdzie właściwy dla ciebie moment, przesuń latarkę na swoje myśli i zaobserwuj ich przepływ… W swoim czasie skieruj latarkę na swoje emocje i zaobserwuj, co czujesz tu i teraz… 

Teraz oświetl latarką swój oddech i Niezłamane, Spokojne Miejsce między wdechem i wydechem… Po prostu oddychaj i odpoczywaj w cichym, spokojnym miejscu.

Mamy latarkę i możemy nauczyć się włączać ją i nią kierować. Możemy rozszerzać snop albo zmniejszać go, by oświetlał tylko jeden szczegół: piłkę i kosz, pytanie na teście, stojącą przed nami osobę, smak mandarynki…

Umiejętność rozszerzania i zmniejszania snopu uwagi jest pomocna w wielu sytuacjach: gdy uprawiamy sport, gramy na instrumencie, podczas klasówki i trudnej rozmowy. Listę tę można wydłużać w nieskończoność.

Narzędzie z książki: Jestem i nie dam się złamać. Sposoby odnajdywania stanu flow. Amy Saltzman 

Wydanie polskie: Levyz Therapy, 2026

W książce nastolatek nie ma być „grzecznym odbiorcą” metody. Może być sceptyczny i sam sprawdzać, czy dane ćwiczenie jest dla niego użyteczne. Jeśli pracujesz z młodzieżą i szukasz materiału, który pomoże młodym klientom obserwować myśli, rozpoznawać emocje i sygnały płynące z ciała, zatrzymywać automatyczne reakcje, rozwijać samowspółczucie oraz ćwiczyć życzliwą uważność poza gabinetem, warto mieć ten workbook pod ręką.